Update

In dit logje een soort van opdate over verschillende dingetjes waar ik zoal over heb geschreven de afgelopen tijd.

Het no-poo tijdperk is er bij mij op neergekomen dat ik nu al enige maanden mijn haar was met: jawel de driehoek groene zeep. Mijn haar is met groene zeep (gewoon die witte pot van 0.69) zacht, geen geïrriteerde hoofdhuid, het valt lekker vol en krullerig (vind ik leuk) en ik merk dat ik zo zoetjes aan met hooguit 2 keer wassen in de week toe kan.

Geen verdoezel acties van vettig haar, maar gewoon een lekkere frisse kuif. Een hele verbetering was ik moest altijd om de dag aan de slag met mijn haar.

Dan mijn 'ik koop even niks meer initiatief' Hoe frugal kan je zijn? Nou dat gaat lekker.

Zoals al wat meerdere blogsters mij er op attent maakten, wordt je steeds creatiever, steeds minder veeleisend en loop je verdorie steeds vaker tegen gratis dingen aan of krijg je het gewoon aangeboden. (Gekker moet het niet worden mensen)

Het huisje: heb ik inderdaad ooit gekregen. En wel van mijn eigen zus. Die kon het onderhoud niet meer aan, ze kreeg haar opgroeiende kinderen er met geen stok naar toe en ze kon de kosten voor opknappen en pacht (want die is er wel) niet meer opbrengen in verhouding met hoe weinig ze er was.

Wij hebben er de eerste jaren dan ook echt wel in moeten investeren. Zoals nieuwe badkamer en een stuk vloer dat gewoon weg was gerot. Ook de tuin had wel wat weg van een stuk staatsbosbeheer, maar het was en is een buitengewoon heerlijk project.

Het leuke is trouwens dat mijn zus, er nu haar kinderen groter zijn, best vaak wat tijd alleen of met ons samen doorbrengt ;-)  eind goed, al goed.

Dan over mijn blog waarin ik de scheiding voor mijzelf tussen gewoon zo goedkoop mogelijk willen leven en de gezondheids/biologisch eten-ideologie.

Ik heb vandaag wat goeie tips in de praktijk gebracht door de eerste biologische Ackersloot pompoenen op de uitgebreide bio-markt hier in Zutphen te kopen voor €3.00. Inderdaad bio hoeft niet altijd duurder te zijn!

Vervolgens de hoek omgestruind naar de reguliere groentenkramen om daar voor €1 een zak misvormde paprika's te kopen (die niemand wil in 'normaal-land' maar wij in blogland best wel!)  en datzelfde gold voor een grote zak met bijna overrijpe tomaten. Ook weer een eurootje. Helemaal fijn, want je raadt vast wel welke kant dit opgaat...precies de maaltijdsoep-kant. Dus die al wat zachte tomaten zijn precies goed.

Teruggefietst langs mijn Iraakse 'turk' met winkeltje Bagdad en daar nog voor (hoe kan het anders) een eurootje 6 zoete puntpaprika's en een hete groene peper gehaald.

Die pan met de eerste pompoensoep gaat straks in de maak en zal voor heel wat porties zorgen. Lekker zachtjes pruttelen op het oliestel waarover ik schreef, van marktplaats.

€6.00 in totaal uitgegeven en voor zeker drie porties voor 2 personen maaltijdsoep.

Ik schil btw die pompoenen niet meer sinds ik vorig jaar op televisie zag dat Nigella ze met schil en al kookt en dat ook doet met uien en knoflook. (Jamie Oliver doet dat ook) na het koken zijn ze net zo zacht en smaakvol als de rest, alleen heb je niet de helft weggemietert!

Nu nog even over het aangeschafte boek. Ik heb het nog niet uit. Ben halverwege.

Ik heb dus ook nog geen hele clou. Maar als je denkt dat je een rijtje bespaartips voorgeschoteld krijgt heb je het mis. Het gaat over attitude en dat in het kader van de kunst van het besparen.

Verder eigenlijk nog, van het niet eens spenderend willen zijn of dat willen uitstralen. Het gaat bijna over de charme van de oude chique om juist met geleefde en gekoesterde spullen in de weer te zijn.

Het jasje met de leren stukken op de elleboog en diezelfde oude bank of fiets. Dus mensen: geen koelkast maar ijskast-genre. Het is erg bloemrijk geschreven en ik kan me voorstellen dat het niet altijd direct aansluit bij degenen die lekker praktisch wat goeie tips willen. Maar het is zeker leerzaam.

Het benadrukt een ander aspect van hoe je echt heel frugal juist heel stijlvol en bewust hoogwaardig je leven inricht. Ik kom er nog wel op terug als ik het écht uit heb. Geen half werk dus maar.

Oké dat was voor nu even de update.

Problemen waarvan je niet eens wist dat je ze had! (No Poo III)

ja dat is allemaal wel leuk met dat frugal leven. En van die ommeslagen in je keuzes, zoals met het No Poo verhaal, maar je scheept jezelf tegelijkertijd op met een probleem waarvan je niet eens wist dat je het had...want:

Mijn No Poo story is nog lang niet aan zijn eind. Ik begin er juist zeer enthousiast over te raken. Mijn haar zit héérlijk, het wordt werkelijk niet sneller smoezelig of vetter dan anders. Het duurt eerder een dag of twee langer voor ik er wat mee moet. Ook een hele fijne bijkomstigheid (noem het maar een bijkomstigheid poeh!) is dat ik lang niet zoveel last meer heb van een jeukerige hoofdhuid. Ja dat klinkt niet gezellig hè. Is het ook niet.
Ik herkende mijzelf nog wel eens in die mevrouw van de reclame die op haar eerste date onder tafel duikt om aan haar beeldig gekapte hoofdje te schurken, omdat de jeuk onhoudbaar was. Ze komt weer boven tafel met het hoofd van een kruintjes-cavia en dat is hét moment waarop Head and Shoulders je een razendfijne chemische oplossing gaat aanbieden in de trant van een shampoo met eucalyptisch extract. (daar zit weinig eucalyptis in, dat hoef je geen geleerde voor te zijn..)
Ik had ook vaak last van zó'n jeukerig hoofd, dat ik mijzelf wel eens letterlijk tot bloedens toe heb gekrabt en het is ook genant om in je haar te krabben in gezelschap. Dus je verbijt nog wel eens wat ongemak.
Maar oké, ik was begonnen met klagen bovenaan dit blogje en dat zou ik nader verklaren.
Het zit zo.
Ik zit nu met een hele range aan producten die ik eigenlijk niet eens meer wil aankijken.
Ze kijken mij wél aan. Vanaf schapjes in mijn badkamerkast en ook doordringend vanaf een plank onderin een voorraadkastje in de hoek van de slaapkamer.
Superstrakke aanbiedingen, die ik dácht heel frugal te hebben ingeslagen. Zodat ik voor wel een jaar gebakken zat met kwalitatief goede shampoo's e.d.
Ik was dan ook zeker niet van plan om in de rest van dit kalenderjaar nog op welke andere 'leuke' aanbieding in te gaan. Want dat kan ik erg goed. Die zelfbeheersing is er.
Maar nu heb ik dus een enorme tegenzin gekregen in deze chemische jeukloeders.
En als ik zie hoe verschrikkelijk weinig shampoo ik nu gebruik...het is een druppel ter grote van een uit de kluiten gewassen doperwt. Wél nog van de shampoo die ik met echte tegenzin ter hand neem. Mijn experiment is tenslotte nog maar piepjong. Maar ik wil zelfs die doperwt aan troep niet meer...
Maar daar staat op deze manier niet voor een kalenderjaar aan junkfood voor het hoofdhuidje, maar wel voor 5 jaar!
Ik heb dus een besluit genomen. Wel twee eigenlijk.
Het eerste is dat het dan maar even moet; ik gooi alle foams, gel's, lakken, boosters en andere toevoegingen voor het 'kapsel van het jaar' weg. Sorry voor het milieu maar ik beloof dat ik ze daarna niet meer aanschaf en dat het mijn final misdaad is ten opzichte van de natuur. De rommel wordt nu trouwens wél verwerkt in ons afvalverbrandingssysteem en niet meer via mijn haarwasserij in ons drinkwater opgelost.
Beslissing twee is dat ik met mijn voorraad shampoo iemand blij ga maken door ze weg te gaan geven. Ik weet mensen genoeg in mijn naaste kring die er niet over peinzen om geen shampoo meer te gebruiken en die mogen de mijne nu hébben inplaats van ze te moeten kopen.
Ja zelfs dat voelt diep van binnen wel wat dubbel, maar ik weet geen betere oplossing.
Ik stap zo meteen op mijn fiets, op mijn vrije dagje en fiets door het prachtige IJssellandschap dat zich pal achter mijn deur uitstrekt naar de stad en ga daar mijn allereerste Utekramm dierproefvrij product kopen in de reformzaak. Ook schaf ik mijn eerste pakje backingsoda aan en een fles bio-appelazijn.
Het voelt als een cadeautje!